Amunicyjne manewry

Najwięksi dostawcy dla MON (wśród nich znajdują się również prywatne spółki) muszą jednak spełniać nie tylko wymagania pod względem bezpieczeństwa, ale również muszą wyróżniać się nowoczesnością swoich produktów. W Polsce takich firm jest coraz więcej na przykład wśród nich jest warszawski „Radwar", który: sprzedaje tylko towar z najwyższej technologicznej półki: wozy dowodzenia, które już pozwalają dowódcom korzystać z możliwości pracy w informatycznej sieci, systemy kierowania ogniem i stacje radiolokacyjne nowych generacji-  pisze Rz. .

Przemysł zbrojeniowy pracujący dla armii ma, co robić dodaje Rz. , na przykład: Armia po latach zaniedbań wzięła się też do remontów. Wartość zleceń jest rekordowa. Łódzkie Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 1 w zeszłym roku zarobiły ponad 115 mln zł na naprawianiu śmigłowców, a Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 4 pod Warszawą za 108 mln zł wykonały remonty główne silników do MIG-29 i Su 22.  

Ogólnie można powiedzieć, że pod względem rozwoju nowoczesnej techniki wojskowej odbiorca MON nie może składać dostawcy propozycji zakładającej plan sześcioletnich zamówień. Dzisiaj technika wojskowa zmienia się podobnie jak telefonia cyfrowa. I w tym zakresie toczy się walka przetargowa, a ona zależy od prowadzonych negocjacji przez dostawcę. Jeżeli w walce negocjacyjnej występuje element pracowniczy jak np. krzyk związków zawodowych w sprawie wieloletnich zamówień wojskowych, walka przetargowa i negocjacyjna staje się bezprzedmiotowa, bo związki zawodowe nie zapewniają odbiorcy żadnych warunków efektywnościowych.  Z drugiej strony kończą się bezpowrotne czasy, gdzie efektem dochodowym jak w przypadku skarżyskiego „Mesko" liczyła się subwencja skarbu państwa.

 Z przebiegu manewrów amunicyjnych, jakie toczą się wokół utylizacji nie ma powodów do mówienia, że Ministerstwo Obrony Narodowej z niezrozumiałych przyczyn dzisiaj opóźnia korzystanie z oddanego w ubiegłym roku najnowocześniejszego zakładu utylizacji amunicji w Europie. Nie można również traktować poważnie wypowiedzi:, Jeżeli nie dojdzie do szybkiego podpisania kontraktu Mesko będzie szukało współpracy z armiami zagranicznymi   - powiedział Radiu Kielce Stanisław Głowacki.
Co, by na przykład mogło zaoferować „Mesko" armii zagranicznej?  Sam przecież prezes Mazurek powiedział, że gdyby nie offset F-16 to Masko już, by nie istniało.

O otwarciu linii do utylizacji amunicji Sylwia Guzowska napisała: Przycisk uruchamiający linię utylizacji odpadów i zbędnych środków bojowych w Zakładach Metalowych Mesko SA wcisnął 8 października premier Przemysław Gosiewski. W oficjalnym otwarciu linii utylizacji zbędnych środków bojowych udział wzięli minister gospodarki Piotr Grzegorz Woźniak, podsekretarz stanu w MON Bartłomiej Rafał Grabski, prezes Agencji Mienia Wojskowego Krzysztof Grodzki i prezesi zaangażowanych w projekt firm.

W artykule Redakcji wojskowej „Problem zbędnej amunicji nierozwiązany") czytamy:  W lutym poseł ze Skarżyska Kamiennej, Andrzej Bętkowski (PiS), skierował do ministra obrony interpelację „w sprawie niewykorzystania przez Siły Zbrojne RP nowej linii utylizacji zbędnych środków bojowych w ZM Mesko". Sęk w tym, że zakłady chcą zająć się utylizacją na koszt Skarbu Państwa (MON/AMW), podczas gdy Wtórplast (Bielsko Biała) płacił za najwartościowszą amunicję. - Wykluczamy dostęp do pieniędzy publicznych inną drogą niż przetargowa.  

Problem jest większy, a dotyka on prowadzonej polityki przez rząd PiS, która dotyczy umowy  utylizacji amunicji z „Wtórplast" zostały podpisane na początku roku 2007, za nim „Mesko" uruchomiło linię do utylizacji amunicji. 
Niestety, sytuacja oznacza zagrożenie wykonania do 2013 r. zobowiązania likwidacji zbędnych ponad 70 tys. ton środków bojowych (a więc średniorocznie 14 tys. ton niecertyfikowanej jeszcze amunicji!). Zobowiązania, które złożyliśmy partnerom z Unii Europejskiej w tzw. Krajowym Planie Gospodarki Odpadami. Prezes AMW Krzysztof Grodzicki przyznaje, że obawia się, iż armia będzie zmuszona przechowywać dłużej niż planowała balast w postaci amunicji artyleryjskiej i strzeleckiej, środków minersko-zaporowych oraz środków ochrony przed bronią masowego rażenia w kilkunastu rozsianych po kraju składach, ochranianych przez żołnierzy i warty cywilne. To będzie generowało koszty.

 Wojciech Markiewicz